Heeft uw paard laminitis, insulineresistentie of het equine metabool syndroom? Dan heeft u waarschijnlijk al gehoord dat suikerarm voeren essentieel is. wat betekent suikerarm hooi voor uw paard precies, welk suikergehalte is veilig en hoe kiest u de juiste baal? In dit artikel leest u alles wat u moet weten.

Wat zijn suikers in hooi?

Gras bevat van nature oplosbare koolhydraten, ook aangeduid als WSC (Water Soluble Carbohydrates). Dit zijn voornamelijk fructanen, glucose en sucrose. Het suikergehalte in gras wisselt sterk: ’s ochtends vroeg en bij koud weer piekt het, laat op de dag en bij warm weer is het lager.

Bij het drogen van gras tot hooi concentreren deze suikers zich. Het resultaat: hooi kan aanzienlijk meer suiker bevatten dan vers gras. Voor gezonde paarden is dat geen probleem, maar voor dieren met een verstoorde suiker- en insulinestofwisseling kan te veel suiker in het rantsoen grote gevolgen hebben.

Hoeveel suiker mag suikerarm hooi voor uw paard bevatten?

De algemeen gehanteerde grens is minder dan 10% WSC voor suikergevoelige paarden. Voor dieren met actieve laminitis of ernstige insulineresistentie wordt vaak zelfs minder dan 7,5% WSC aanbevolen. Het is belangrijk te weten dat het suikergehalte per partij hooi sterk kan verschillen — vraag daarom altijd naar een voedingsanalyse van de actuele partij die u koopt.

Voor welke dieren is suikerarm hooi noodzakelijk?

Suikerarm hooi is voor de volgende dieren geen luxe, maar een medische noodzaak:

• Paarden en pony’s met laminitis — laminitis (hoef-bevangenheid) wordt in veel gevallen getriggerd door te hoge suiker- en insulinewaarden in het bloed. Suikerarm voeren is een van de belangrijkste pijlers in de behandeling én preventie.
• Dieren met insulineresistentie (IR) — bij IR reageert het lichaam minder goed op insuline, waardoor bloedsuiker- en insulinespiegels na suikerinname te hoog oplopen. Dit vergroot het risico op laminitis.
• Paarden met EMS of PPID (Cushing) — het Equine Metabool Syndroom en PPID gaan vrijwel altijd gepaard met een verhoogd laminitisrisico. Voor deze dieren geldt: zo weinig mogelijk suiker in het rantsoen.
• Ezels en miniatuurpaarden — van nature gewend aan een sober, vezelrijk rantsoen. Gewoon weidehooi is voor ezels al snel te rijk; suikerarm hooi sluit beter aan bij hun behoeften.
• Schapen en geiten met suikergevoeligheid — ook bij kleine herkauwers kan een hoog suikergehalte in het ruwvoer problemen veroorzaken.

Hoe wordt hooi suikerarm geoogst?

Het suikergehalte in hooi hangt af van meerdere factoren tijdens de teelt en oogst: Goed suikerarm hooi voor uw paard begint al bij de oogst.

• Oogstmoment — laat op de middag oogsten, wanneer de plant minder suiker opslaat, levert aantoonbaar lager WSC op
• Grassoort — bepaalde grassen bevatten van nature minder fructanen
• Weersomstandigheden — warm, zonnig weer verhoogt het suikergehalte; bewolkt en gematigd weer verlaagt het
• Bemesting — onbemest grasland produceert doorgaans minder suikerrijk hooi
• Voedingsanalyse — zonder analyse weet u nooit zeker wat het suikergehalte is; vraag hier altijd naar

Tip: Wil u hooi nog verder verlagen in suiker? Nat maken (30–60 minuten weken in koud water) kan het WSC-gehalte verder verlagen. Let op: er gaan daarbij ook mineralen verloren. Overleg met uw dierenarts of dit nodig is voor uw dier.

Praktische tips bij het voeren van suikerarm hooi

1. Voer onbeperkt ruwvoer — lange hooiloze periodes verhogen stresshormonen en kunnen insulineresistentie juist verergeren
2. Weeg de porties — een baal van 20 kg hoeft niet in één keer verstrekt te worden; verdeel over meerdere voermomenten
3. Controleer ook de bijvoeding — krachtvoer, likkstenen en snoepjes kunnen veel suiker bevatten; check altijd het etiket
4. Beperk weidegang — vers gras bevat vaak meer suiker dan suikerarm hooi, zeker in het voor- en najaar
5. Bewaar hooi droog — vochtige opslag kan schimmelvorming veroorzaken, wat hooi ongeschikt maakt voor consumptie